บันทึกการเดินทางผ่านหุบเขาลูบโปและทะเลทรายต้าเคอหลามากาเน่

ผมชอบทิวทัศน์กว้างใหญ่ไพศาลมาก ทะเลทราย โกบี และภูมิประเทศอันแห้งแล้งเหล่านี้ทำให้รู้สึกได้ง่ายว่าร่างกายเล็กน้อยเพียงใด และทำให้ใช้ชีวิตอย่างถ่อมตนขึ้น ภูมิประเทศซินเจียงหลากหลายอย่างยิ่ง แทบจะรวมกระบวนการเปลี่ยนแปลงของเปลือกโลกทั้งหมดไว้ และทำให้เห็นมนุษย์ขยายเผ่าพันธุ์ รุ่งเรือง เสื่อมสลาย และสูญสิ้นไปตามสภาพธรรมชาติ สิ่งที่มองเห็น ทั้งลมทราย โกบี ซากกำแพงและเศษเรื่องราว ราวกับแดนพุทธอันเรืองรองไร้ขอบเขต โลกนี้อดทนได้อย่างลึกซึ้ง ไม่ว่าสภาพแวดล้อมและผู้คนจะยากลำบากหรือโหดร้ายเพียงใด ก็ยังสงบนิ่งราวภูเขาและเย็นใสราวสายน้ำ

The Tathagata กล่าวว่าสามพันโลกที่ยิ่งใหญ่ไม่ใช่โลก แต่เรียกว่าโลก

นั่งอ่านหนังสือเล่มหนึ่งบนเครื่องบินระหว่างการเดินทางกลับ คือ 『ชีวิตที่มีการสัมผัสกับสิ่งที่สัมผัสได้』 ของเจ้าคุณเสี่ยงหยวน จิตใจค่อยๆ สงบลงและมีความสุข ความรู้สึกเช่นนี้ก็เหมือนกับการเดินทางครั้งนี้ ที่ได้รับสิ่งที่มากกว่าการคาดการณ์ ผ่านการอ่านหนังสือทางศาสนาหลายปี ฉันยังไม่กล้าพูดว่าตัวเองได้ปฏิบัติธรรม นี่คือการฝึกจิตใจและปรับปรุงตนเองตลอดชีวิต ทั้งการซ่อนความสามารถและฝึกฝนตนเอง

ฉันเห็นประวัติศาสตร์ของเรลลิคท่วมที่เก่าเท่ากับก่อตั้งของโลก พื้นที่ Yadan ที่มีหลายสิบชั้นและหลายสิบชั้นไม่มีการสิ้นสุดครอบคลุมหลายสิบมิลในร่อง สัญลักษณ์น้ําที่สวยงามทุกอย่างเป็นหนังสือประวัติศาสตร์ที่ทําด้วยความระมัดระวัง ตั้งแต่การขัดแย้งและการยกของมณฑลยูโรเอเชียทะเลได้กลายเป็นดิน ฮิมาเลย์ได้ปิดกั้นลมและฝนอ่อนทําให้ภูเขาอัลตอนและน้ําทะเลระหว่างภูเขาไต้หวันเติบโตขึ้น ปล่อยที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงในพื้นดินได้สร้างรูปแบบ Yadan ที่หายากในโลก ทุกที่ฉันมองเห็นฉันรู้สึกมากเกินไปและมากเกินไป ฉันยืนที่นี่และสัมผัสกับความอ่อนโยนของชีวิตหลายพันปีเหล่านี้เป็นเรื่องมหัศจรรย์เช่นเดียวกับฝัน

(กลุ่มไดร์กอนเมือง Yadan)

(Dragon City Yadan Group, เฟอร์รี่ผ่านในระยะไกล)

(กลุ่มไดร์กอนเมือง Yadan)

ฉันเดินทางผ่าน Lop Nur, "หูของโลก" ซึ่งเป็นหลักฐานที่ยอดเยี่ยมที่สุดของธรรมชาติที่เปลี่ยนแปลงมนุษย์และมนุษย์ที่เปลี่ยนธรรมชาติ นอกจากนี้ยังเป็นผลมาจากการต่อสู้โดยตรงระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ แผ่นเกลือและดินที่สลายอยู่ใต้เท้าของฉันไม่ได้เป็นสัญญาณของการเสียหายทางธรรมชาติ แต่เป็นหลักการที่จะโกรธ ตั้งแต่วันที่ 1960, ตารางขนาดใหญ่ของดินและสัตว์เลี้ยงได้รับการพัฒนาบนพื้นดินที่ถูกเก็บไว้ในต้นฉบับอยู่ห่างจากทาริมและไพค็อก ความปรารถนาและความปรารถนาของมนุษย์เร็ว ๆ นี้เปลี่ยนไปกับสิ่งแวดล้อมที่อ่อนแอและอ่อนโยนเดิม เป็นผลให้แม่น้ําแห้งและ Lop Nur ในที่สุดแห้งอย่างสมบูรณ์ในปี 1970 เท่านั้นมีเส้นด้ายขนาดใหญ่ของเกลือและยานพาหนะนอกถนนลบไปข้างหน้าด้วยความยากลําบาก ฉากที่น่าตื่นตาตื่นใจที่อยู่ด้านหน้าของเราทรงจําคนของวัฒนธรรมโบราณที่สวยงาม: Loulan, คน Luobu และ Silk Road ไม่มีใครในวันนี้ เท่านั้น "SDIC Luo Potash" บริษัท การทําเหมืองแร่โพแทสเซียมได้เปิดสนามแห้งเกลือขนาดใหญ่เท่ากับเมือง

(กลุ่ม Yadan ของทูเวอร์ใน Haidao)

(กลุ่ม Yadan ของทูเวอร์ใน Haidao)

(นอกเหนือจาก Lop Nur)

(ใกล้กับสถานที่ camping บนทางไป Lop Nur)

ฉันเห็น Populus euphratica ที่แข็งแกร่งและหนัก แม้ว่าพวกเขามีตายมานานหลายปีที่ไม่ทราบพวกเขายังคงมีขนาดใหญ่ แสงแดดและลมและทรายที่รุนแรงได้ทําลายชีวิตของพวกเขาและสาขาของพวกเขามีการแตกในชิ้นส่วน พวกเขามีความร่วมมือในทุกชนิดของสถานการณ์ที่แปลกใจ จนถึงจุดสิ้นสุดของทะเลสาบพวกเขาอยู่ตลอดไปในตําแหน่งอื่น ชีวิต Populus euphratica เป็นสลายรากลึกและอาศัยอยู่ในความตึงเครียดเช่นเดียวกับมันได้เห็นผ่านรอบชีวิตและตายและมีชีวิตอยู่ เพียงแค่ช่วงเวลาหนึ่งที่ทรายสีเหลืองร้อนภายใต้เท้าของฉันและเสียงลมอยู่ใกล้เคียงกับหูของฉัน: นี่คือตลอดไป

(Populus euphratica ตายในป่า)

(Euphratica ชาวชนที่อยู่โดยแม่น้ํา Tarim)

ผมเห็นกำแพงเมืองที่เสื่อมสภาพ ทั้งหมดทั้งทั้งหมด ทรายที่พัดมาทั่วทั้งพื้นดินดูเหมือนจะปกปิดความลับของประวัติศาสตร์อย่างลึกซึ้ง ลมที่พัดมาจากพันปี ดูเหมือนจะส่งเสียงร้องที่อ่อนแอ รู้สึกเหมือนได้ยินแสงดาบและเสียงกลอง ความตื่นตัวของกองทัพ ทั้งหมดทั้งหมด ที่พื้นดินนี้ ไม่ทราบว่ามันคือกระดูกม้าหรือกระดูกมนุษย์ ไม่ทราบว่ามันคือของยุคเก่าหรือยุคปัจจุบัน แค่ได้เห็นเพียงครั้งเดียว รู้สึกเศร้าสลดอย่างมาก สามารถกล่าวได้ว่า: กระดูกที่อยู่ริมแม่น้ำหยงตี้น้อย ย่อมเป็นผู้หญิงที่ฝันในห้องนอน ความปรารถนาและอุดมการณ์มากมายที่นี่ถูกฝังโดยประวัติศาสตร์ หายไปอย่างสมบูรณ์

(กระดูกสัตว์ทั่วเมืองเก่าของมิลาน)

(ในเมืองเก่าของมิลาน)

(Yatungus ที่เคลือบด้วยทรายสีเหลืองบนหลังคา)

(ประตูของ Atungus Ruins)

ฉันเดินไปตามเตียงของแม่น้ําเก่าถนนและภูเขาและฉันคิดถึงเพลง "The Ordinary Road" ไม่มีข้อสงสัยว่าเพลงนั้นอุดมไปด้วยและข้อความที่สวยงาม “ฉันได้ข้ามภูเขาและทะเล และขี่ภูเขาและทะเลของมนุษย์ ฉันได้ถามคําถามทั่วโลก แต่ฉันไม่เคยได้รับคําตอบ"

(Remannants ของเมืองเก่าของมิลาน)

(Taklimakan ปกปรก)

วิธีที่จะมีชีวิตที่ยอดเยี่ยมโดยไม่ต้องเพดานด้านบนและไม่มีโค้งด้านล่าง ซูตราเพชรกล่าวว่าไม่มีสัญญาณของตัวเองไม่มีสัญญาณของใครไม่มีสัญญาณของสิ่งมีชีวิตและไม่มีสัญญาณของชีวิต . .