ดื่มไวน์ที่แข็งแกร่งที่สุดขับรถที่ป่ามากที่สุดค้นหาสถานที่ที่ว่างเปล่ามากที่สุดมีคาร์เนวอลที่ไม่ได้อาศัยอยู่มากที่สุดและเขียนเรื่องราวที่ไม่รู้จักมากที่สุด จากนั้นเข้าสู่เมืองและเลือกสถานที่ต่ําที่จะยืน
ชีวิตมีความขึ้นลง ความรุนแรงและสงบ ผู้คนส่วนใหญ่ที่เข้าใจสิ่งต่างๆ อย่างลึกซึ้ง จึงเลือกจะหลบซ่อนตัวในป่าหรือวัด หลังจากที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้บรรลุธรรมแล้ว เขากลับไปที่ไหนกันแน่
ล่าสุด ฉันเริ่มสงสัยในความอดทนและการยอมรับในทางพุทธศาสนา แต่ฉันเชื่อว่าพระพุทธเจ้าที่มีความรู้สูงสุดหลายรูป ย่อมตัดสินสิ่งต่างๆ ด้วยเหตุผลที่ถูกต้อง สำหรับฉันที่มีความรู้สึกอ่อนแอ ฉันเคยไม่เชื่อ แล้วเชื่อ แล้วไม่เชื่ออีก จนมาถึงจุดที่ต้องนอบน้อมเชื่อ จึงเป็นจุดหมายของจิตใจที่แท้จริง
ช่วงนี้ผมดูภาพยนตร์สองเรื่องต่อกัน คือ Himalaya: Ladder to Paradise และ Everest ผมยอมรับด้วยความชื่นชมจริง ๆ คุณถามว่าทำไมผมจึงฝ่าลมฝนเดินทางหลายพันกิโลเมตร เพียงเพื่อไปเดินป่าในทะเลทรายและภูเขาสูง? ที่จริงผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมคุณจึงเหวี่ยงไม้ไล่ตามลูกบอลสีขาวเล็ก ๆ บนสนามหญ้าอยู่ไม่หยุด
8264 โฟอรั่มและผู้เข้าชมอินเทอร์เน็ตกังวล: "คุณภูเขากําลังมองหาความปรารถนาของคุณเองด้วยเงินหรือชื่อเสียงและความโชคดีใช้หลายร้อยพันดอลลาร์ในการ leo mountains, hypocrisy และ falsehood. ทําไมคุณไม่ให้เงิน คุณได้เห็นความเจ็บปวดของ Sherpas และ Tibetans มีความเจ็บปวดมากหรือไม่? &…% ¥#××% ….blablablablablabla”
ขึ้นอยู่กับภูเขาเหล่านี้คุณจะรู้ว่าฟ้าและดินเป็นอะไร ฉันจะไม่พูดคุยเกี่ยวกับฟอรั่มอีกต่อไป
ในแง่ของวิธีการจ่ายเงินทองความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างผู้ปีนและนักเรียน MBA คือว่าบางวิธีจ่ายเงินทองไม่จําเป็นต้องเล่นเกมกับชีวิตหรือบินไปถึงความสูงของเครื่องบิน Boeing ทุกคนมีความต้องการในการกรอบและเครื่องสําอาง ไม่ว่าทําไมคุณจะซื้อเสื้อผ้าจํานวนมาก มันเป็นเพียงเพื่อหลีกเลี่ยงความเย็น?
ผมไม่ซ่อนเร้นว่าผมสวมหน้ากากอยู่ แล้วจึงจับผู้คนที่ผ่านมา แขก และเพื่อนตามตัว ความสูงส่งไม่ใช่การแสดงออกในทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับการดำรงชีวิต ชีวิตมีความต้องการพื้นฐาน ที่ส่วนใหญ่ผมแค่ดำรงชีวิตอยู่เท่านั้น ถ้าพบกันแล้วรู้สึกว่าเป็นคนที่สัมพันธ์กันมาก จึงควรตรงไปตรงมาและจริงใจมากขึ้น แต่ถ้าเป็นเพียงผู้ผ่านไป จึงควรรับมันด้วยความรู้สึกที่ฝึกฝนมาเป็นเวลาห้าร้อยปีเพื่อแลกกับการมองเห็นหนึ่งเดียว จึงควรยอมรับตามสิ่งที่เกิดขึ้น
หากคุณมุ่งเน้นไปที่สิ่งที่ใกล้เคียงความเข้าใจของสิ่งของคุณจะ จํากัด ในลักษณะเช่นแหวน cicada หรืออุปสรรคที่คล้ายกับกระดาษบาง: คนจะไปผ่านขั้นตอนของการเปลี่ยนแปลงไม่ว่าดีหรือร้ายอยู่และพยายามที่จะเข้าใจความจริงของชีวิต และหลังจากเข้าใจความจริงของอายุคุณยังคงสามารถอาศัยอยู่ในเงียบและจริงจังเพื่อให้เห็นถึงชีวิต
ฉันอยู่ครึ่งวันในเมืองเก่าของ Yunnan เดือนที่ผ่านมา มันถูกกล่าวว่าเป็นสถานีโพสต์ที่ค่อนข้างไม่มีอยู่ล่าสุดบนถนนช้าชา ฉันชอบเมืองเก่านี้ในสนามและไม่ต้องการที่จะออก การเดินไปตามถนนหินอ่อนและข้ามสะพานเก่าในสนามตาของฉันดูเหมือนจะฟังเสียงรบกวนของมลูและเมาส์เสียงรบกวนของการขุดเมาส์ที่ขุดเมาท์และแถบหนาและอ่อนของมลูและการเมาส์ พวกเขาทําลายความผิดของมนุษย์ด้วยความเคารพและความอ่อนโยน การเดินทางอย่างถาวรผ่านพันภูเขาและแม่น้ํา, นําโหลดหนักไม่ว่าเหตุผล, เดินทางเดียวกันกลับและกลับ
ผมเคยเห็นคนที่ขึ้นต่อไม่ได้และลงก็ไม่ได้ คนที่นิ่งราวกับเป็นอัมพาต และคนที่เคลื่อนไหวราวกับเสียสติ ชีวิตวุ่นวายคึกคัก มีความฝันให้ทำไม่จบและเส้นทางให้เดินไม่สิ้น เดี๋ยวเศร้าสุดขีด เดี๋ยวสุขล้นใจ เดี๋ยวรุ่งโรจน์ราวควบม้าในสายลมฤดูใบไม้ผลิ เดี๋ยวขึ้นหอตะวันตกตามลำพังโดยไม่เอ่ยคำใด
กล่าวว่าโลกที่สมดุลได้รับการยืนยันโดยนักวิทยาศาสตร์ ในคํานวณของ layman, มันเป็น "ตัวเองที่ไม่มีจํานวนในจุดที่แตกต่างกันในเวลา." Neutrinos shuttle กลับและกลับระหว่างดาว. ฉันกําลังทํากระทําเดียวกันชีวิตเดียวกันจินและใบหน้าเดียวกันในโลกอื่น แต่ฉันจะไม่เห็นหรือรับรู้มันตลอดไป หลังจากปิดดวงตาเขาตกอยู่ในความเงียบ ลูสีดําอาจเป็นปลายทางสุดท้ายของฉันไม่กี่และไม่มีใครสามารถหลีกเลี่ยงได้
ในความเป็นจริงฉันในสากลที่แตกต่างกันมีสาเหตุและผลลัพธ์แล้ว แต่ฉันไม่ทราบ ในโลกที่แตกต่างกันฉันเกิดในวัยเด็กประสบความสําเร็จหรือความเจ็บปวดการระงับลมและฝนในช่วงเวลาสิบสิบปีของฉันการลื่นรอบ ๆ ปีที่ผ่านไปโดยไม่มีอะไรและหยุดเหมือนหูตายของต้นไม้เก่าเพื่อเสร็จสิ้นการเดินทางของเขา เหล่านี้ "ตัวเองที่ไม่มีคํานวณในจุดที่แตกต่างกันในเวลา" ทั้งหมดมีสาเหตุและผลกระทบ ในขณะที่ฉันพูดคุยตลอดเวลาบนโลกนี้ฉันไม่ทราบสาเหตุและผลกระทบและฉันไม่รู้อนาคต
หากมีพระหัตถ์ของพระเจ้า พระองค์คงกำลังหัวเราะ แล้วโบกเบา ๆ ให้หมอกเบื้องหน้าและเบื้องหลังผมเปิดออกเพียงนิดเดียว ผมจึงมองเห็นเวลาและเหตุปัจจัยได้เพียงพื้นที่เล็ก ๆ นั้นไปจนสุดทาง ช่างทำให้แทบคลั่งจริง ๆ…
