เดินไปทางตะวันตก

สภาพอากาศไม่ดีมากในวันที่ผ่านมา มันเป็นฝนและคลาวด์ เส้นทางที่วางแผนได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างชั่วคราว รถยนต์กลางแจ้งได้เร็วขึ้นตลอดทางจาก Gannan ไปยัง Sichuanตะวันตกและจากนั้นไป Yunnan ฉากตามถนนเป็นจริงที่สวยงาม แต่โดยไม่มีแสงแดดมันดูเหมือนเล็กน้อยเบา เหล็กที่กว้างขวางนี้เต็มไปด้วยความตึงเครียดเชิงบวก

การเดินทางนี้เป็นในความเร็วและฉันไม่ได้บรรจุอุปกรณ์มาก ฉันมีอาหารค่ํากับลูกค้าที่คืนอื่น หลังจากการเดินทางฉันเร่งไปสนามบิน Baiyun เพื่อรับเพื่อนของฉันแล้วขับรถมากกว่า 1,600 ไมล์ไปยัง Chengdu ไม่หยุด

สีฤดูใบไม้ผลิจะมาถึงและ Highway 318 เป็นที่สวยงามกว่าในฤดูกาลอื่น ๆ ในดวงตาของฉัน 318 เป็นเสียงรบกวนมากขึ้นกว่าไม่กี่ปีที่ผ่านมา การก่อสร้างพื้นฐานและชื่อสถานที่ท่องเที่ยวตารางการสังเกตและพื้นที่จอดรถสามารถมองเห็นได้ทุกที่ ฉันไม่ทราบว่าการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เป็นดีหรือเสีย ฉันเป็นคนเดินผ่าน หลังจากเห็นสถานการณ์นี้ฉันจะออกและฉันจะติดตามสถานการณ์อื่น ๆ

ฉันยังคงมองหาทัศนคติที่สวยงามที่สุดในป่าเหล่านี้หยุดทุกสถานีและคิดถึงการเดินทางแต่ละครั้ง ฉันเดินไปนานเห็นคนเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เรียบง่ายหรือไม่เรียบง่ายมากและประเมินใบหน้าและรูปร่างเหล่านี้ด้วยตนเอง ฉันคิดว่าฉันจะเติบโตอย่างช้า แต่ฉันไม่ได้มีความตึงเครียดเท่ากับผู้เลี้ยงสัตว์ที่ไปจากพืช A ไปยังพืช B ทุกเดือนหรือมั่นคงและเงียบสงบเท่าไหร่ของจิกที่ไม่รู้

หากหลังจากอ่านหนังสือมากมายที่แตกต่างจากความถูกต้องและผิดมากมายและฟังคําสอนมากมายเกี่ยวกับความดีความจริงและความธรรมคุณจะกลับมาถึงธรรมชาติเดิมของคุณแล้วกลับไปมองหาแนวทางปกติที่สุดแล้วทําไมคุณจะก้าวไปสู่ภูเขาหนิมป่าหญ้าและทะเลสาบ นี่เป็นเส้นทางที่แปลกใจมากที่สุด

แผ่นภายใต้สีฤดูใบไม้ผลิที่มีภูเขาจํานวนมากและฟ้าที่ไม่มีปลายในระยะไกลเป็นที่น่าตื่นเต้น ไม่มีเส้นทางที่มุ่งหมายที่จะเป็นปกติ เวลาเป็นเช่นการทอเรนต์ที่ดูดซึมกับแต่ละคนในทุกเมืองและจากนั้นหมุนไปข้างหน้าโดยไม่มีพื้นที่ที่จะคิดเลย

วันก่อนหน้านี้ฉันแคมป์อยู่ใกล้กับน้ําเล็ก ๆ น้อย ๆ ใกล้ทางหลวงแห่งชาติ 213 ดวงจันทร์ในวันที่ 15 สิงหาคมเป็นรอบมากและแสงเงินหล่อเข้าไปในน้ํา มีดาวในหญ้า ฉันชอบ camping โดยเฉพาะอย่างยิ่งมองไปที่ดวงตาที่กว้างขวางและคิดถึงสิ่งบางอย่างเงียบสงบ ในสภาพแวดล้อมนี้เป็นเรื่องง่ายสําหรับคนที่จะรู้สึกถึงความไม่สําคัญของตัวเอง, รอบด้วยความมืดขนาดใหญ่, และบูรณาการอย่างเต็มที่ในธรรมชาติ.

ข้อผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดในคนคือความไม่กลัวและความไม่ตั้งใจที่จะทําขั้นตอนกลับ "ซูตราเพชร" กล่าวว่า "ทั้งหมด Dharma สามารถบรรลุได้ผ่านการหลงใหล" ฉันเข้าใจ แต่ฉันไม่เข้าใจ

ในขณะที่ฉันเติบโตขึ้นผมค่อยๆพบว่ามีหลายวัตถุสีดําขนาดใหญ่และเงียบสงบซ่อนรอบ ๆ ฉันดังนั้นฉันช้าก็ผ่อนคลายและให้ลง โลกเป็นขนาดใหญ่ แต่มีสถานที่ที่ปลอดภัยมากน้อย เมื่อมองไปที่ภูเขาที่ห่างไกล เหล็กและแม่น้ําเหล่านี้ฉันหวังว่าฉันจะสามารถตั้งแคมป์ที่นี่ได้รวบรวมหินจากภูเขาเช่นไทเบตอาคารบ้านและสวนของฉันเองค้นหาดินที่เป็นของฉันและปลูกมัน ฉันไม่คิดถึงความรู้และวัฒนธรรมอีกต่อไป โลกนี้อยู่ในสถานะของความคุกคาม

สภาพเมืองและเวลามีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องผู้ที่สามารถอยู่กับพวกเขาได้อย่างไร คุณคิดว่าระบบเป็นพอร์ตที่ปลอดภัย แต่คุณไม่รู้ว่าคุณกําลังจะถูกอ่อนแออย่างไม่สิ้นสุดทําให้คุณมีปากเดียวเท่านั้นที่จะอาศัยอยู่; คุณคิดว่าคุณควบคุมพื้นที่ธุรกิจและชนะเวลาและโอกาส แต่คุณสามารถถูกจับไปในชิ้นส่วนในความหนา แต่น่าเสียดายที่ความถี่นี้มาจากไม่มีที่ไหนและคุณไม่ได้ทําอะไรผิด

มีการกล่าวว่าทฤษฎี 'ไม่มีตัวตน' ในพุทธศาสนาถูกยืนยันโดยวิทยาศาสตร์ ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล แม้แต่ภูเขา หิน และแม่น้ำเหล่านี้ก็ไม่เคยมีอยู่จริงในความหมายที่แท้จริง แล้วจะพูดถึงมนุษย์ที่มีชีวิตเพียงไม่กี่สิบปีได้อย่างไร คุณจำได้ไหมว่าคุณเคยอยู่ที่นี่เมื่อสองสิบปีก่อน ดังนั้นทุกสิ่งทุกอย่างจึงเป็นสิ่งที่ไม่คงที่และไม่มีตัวตน โลกที่ไม่คงที่ก็คือโลกที่มีความคงที่ ถ้ารู้จักตัวตนของตนเอง แล้วเข้าใจจิตใจ คุณก็จะรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง บาปทั้งหมดที่เคยทำในอดีต ล้วนเกิดจากความโลภ ความโกรธ และความหลงในอดีตที่ไม่มีจุดเริ่มต้น

ในเที่ยวบินกลับฉันอ่านหนังสือที่ให้โดย Namjagbarwa, ใบวันท่องเที่ยวเขียนโดยนักร้องเพลงคนหนึ่งผู้เขียนและนักแสดงด้านหลังที่ดีที่สุด ฉันประหลาดใจความเข้าใจของนักเขียนเกี่ยวกับการเดินทางและทัศนคติของเขาในทิศทางของโลก ในระหว่างการเดินทางเราพบกับคนจํานวนมากที่มีวัตถุประสงค์และแนวคิดต่าง ๆ ที่ได้สัมผัสกับสิ่งต่างๆที่แตกต่างกันและความชื้น แต่โดยไม่มีข้อผิดพลาดเหล่านี้มักจะเป็นโอกาสที่จะผ่านไป

ผมถึงกับคิดว่า ลามะที่เก็บตัวอยู่ในห้องทรุดโทรมอาจแยกแยะถูกผิดได้ไม่ดีเท่านักเดินทางที่กินนอนกลางแจ้งและผ่านขุนเขานับแสน ภูเขาที่มีชื่อเสียงไม่ได้เก็บเซียนไว้ให้อาศัย และพระพุทธเจ้าที่แท้ย่อมพูดแต่เรื่องธรรมดาของชีวิต ผู้รู้แจ้งจริง ๆ มักเป็นคนที่ไม่มีใครสังเกตในโลกนี้! การยืนกรานว่าจะต้องห่มจีวรแล้วนั่งสมาธิอยู่ตรงนั้น ไม่ใช่ความยึดติดหรือ? การอ้างคัมภีร์ซ้ำไปมา ไม่ใช่การพูดตามผู้อื่นหรือ?